گویی سایه‌ سیاه ستم و سرکوب کنار رفتنی نیست

ادامه‌ی این خودسری‌ها و بی‌دادها و بی‌پروایی‌ها و حق‌کشی‌ها و اصرار بر ظلم و سرکوب و اختناق، حاکمیّت را به بیراهه‌ی بی‌بازگشتی خواهد کشاند که فرجام آن نه سکوت و تن در دادن ملّت، بلکه فریاد خشم و اعتراضی دوباره خواهد بود.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران با محکوم کردن بی‌دادگاه ابوالفضل قدیانی، بر آزادی هر چه سریع‌تر این آزاده‌ی سرو قامت، تأکید دارد. همچنین حاکمان را نسبت به عواقب سوء ادامه‌ی روند فزاینده‌ی نقض حقوق بشر و آزادی‌های اساسی ملّت که موجب هزینه‌های سنگین و غیر قابل جبران شده است، انذار می‌دهد.

در بیانیه سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که در وبسایت امروز منتشر شد آمده است: ادامه‌ی این خودسری‌ها و بی‌دادها و بی‌پروایی‌ها و حق‌کشی‌ها و اصرار بر ظلم و سرکوب و اختناق، حاکمیّت را به بیراهه‌ی بی‌بازگشتی خواهد کشاند که فرجام آن نه سکوت و تن در دادن ملّت، بلکه فریاد خشم و اعتراضی دوباره خواهد بود.

ابوالفضل قدیانی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در نامه ای به رهبری از وی بعنوان منشا همه مظالم نام برده است. در این نامه نوشته است:خودکامگی ام المفاسد است و این عمده فسادی است که یک کشور را به قهقرا و نگونبختی می کشاند.

وی تصریح کرده است: اعمال استبدادی و خودکامگی از سوی جنابعالی، نظام بر آمده از انقلاب اسلامی را به فرسودگی و آستانه فروپاشی کشانده است، اگر در پی راه و علاج هستید چاره کار در تغییرساختار ریاستی به پارلمانی و یا تغییرات صوری دگر نیست، بلکه علاج کار در این کشور در آن است که جنابعالی از این قدرت دست کشیده، عشق به قدرت را از دل بیرون کنید و از سرراه این ملت مظلوم و جمهوری اسلامی کنار روید.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

الَّذِینَ آمَنُوا وَلَمْ یَلْبِسُوا إِیمَانَهُم بِظُلْمٍ أُولَـٰئِکَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُم مُّهْتَدُونَ انعام، ۸۲

آنانی که ایمان آورده و ایمان خود را به ستمی نیالودند، ایمنی از آنِ آن‌هاست و همانان هدایت‌یافتگانند.

سایه‌ی سیاه ستم و سرکوب و سلب حقوق، به سان بختکی گویی کنار رفتنی نیست و خزان بی عدالتی را انگاری بهاری نیست. هر روز بارانی اسیدی در این خزان سیاه، سایه‌ی سپید امید را پس می‌زند و سفیدی برف زمستان هم، از کدورت آن نمی‌کاهد. زندان‌ها مملو از روزنامه‌نگاران، دانشجویان و اساتید دانشگاه گردیده است و اختلاس‌گران و رمّالان، آزادانه به سیاست‌ورزی و عدالت‌پروری- البته به شیوه‌ی خود- مشغول اند. وطن مصداق جامعه‌ی جاهلی شده است که به تعبیر مولای متّقیان سرزمینی است که آگاهی در آن محبوس است و جهل و جور، بر-صدر-نشسته (بأرض عالمها ملجم و جاهلما مکرم). صدور احکام سنگین علیه منتقدان، اساتید دانشگاه، دانشجویان و مبارزان انقلاب و همچنین شکستن رکورد بیشترین زندانی سیاسی روزنامه‌نگار، بزرگترین افتخار قوه‌ی قضائیه است و طرفه این‌جاست که نماینده‌ی حقوق بشر جمهوری اسلامی، حکومت ایران را دموکراتیک‌ترین حکومت منطقه می‌نامد!

برادر ابوالفضل قدیانی، عضو شورای مرکزی مجاهدین انقلاب اسلامی، که چندین سال از بهترین سال‌های عنفوان جوانی را به همراه همسرش در زندان شاهنشاهی به امید ایرانی آزاد محبوس بوده است، بار دیگر به جرم واهی توهین به رهبریِ نظام، به سه سال حبس محکوم شده است. قدیانی-که محکومیت پیشین او در ماه گذشته به پایان رسیده بود- می‌بایست آزاد می‌شد ولی گویی صراحت، مقاومت و آزادگی او کابوسی است که اقتدارگرایان، مرهمی جز در بند کردن دوباره‌ی او برای آن نمی‌یابد.جرم قدیانی و قدیانی‌ها آن است که خودکامگی را امّ الخبائثی می‌دانند که کشور را به قهقرا و نگون‌بختی کشانده و مایه‌ی خفّت و خواری و نومیدی برای ایرانیان گشته است.

این احکام و رفتارهای مشابه حاکمیت در قبال زندانیان سیاسی محکی است از آزادی انتخابات پیش روی مجلس و اعتماد به نفس حاکمیت در برگزاری این انتخابات. همانطور که در شروط اصلاحطلبان برای حضور در انتخابات مجلس توسط سید محمد خاتمی مطرح شده بود، یکی از معیارهای برگزاری انتخابات آزاد، آزادی زندانیان سیاسی است که همچون قدیانی به جرم انتقاد از حاکمیت در زندان بسر می برند. حاکمیت با صدور این حکم نشان داد که همچنان در مسیر سرکوب گام بر می دارد و همانطور که قدیانی در نامه اخیر خود بدان اشاره کرده است “تحریم یکپارچه و فعال انتخابات مجلس نهم که انتخاباتی غیرقانونی است، … مجالی خواهد بود برای نشان دادن بی اعتباری و عدم مشروعیت نظام کنونی که نه جمهوری است و نه اسلامی”.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخه‌ی خارج از کشور) با محکوم کردن این بی‌دادگاه، بر آزادی هر چه سریع‌تر این آزاده‌ی سرو قامت، تأکید دارد. همچنین حاکمان را نسبت به عواقب سوء ادامه‌ی روند فزاینده‌ی نقض حقوق بشر و آزادی‌های اساسی ملّت که موجب هزینه‌های سنگین و غیر قابل جبران شده است، انذار می‌دهد.

ادامه‌ی این خودسری‌ها و بی‌دادها و بی‌پروایی‌ها و حق‌کشی‌ها و اصرار بر ظلم و سرکوب و اختناق، حاکمیّت را به بیراهه‌ی بی‌بازگشتی خواهد کشاند که فرجام آن نه سکوت و تن در دادن ملّت، بلکه فریاد خشم و اعتراضی دوباره خواهد بود.

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بار دیگر تأکید می‌کند که برون‌رفت از وضعیّت بغرنج کنونی، راهی جز عدالت و آزادی- این دو اقلیم گمشده‌ی ایرانیان- ندارد.

حذر کنید ز باران دیده‌ی [مردم] / که قطره سیل شود چون به یکدگر پیوست

سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران (شاخه خارج کشور)

۱۲ دی ماه ۱۳۹۰