نامه سایت مجذوبان نور به رهبر جمهوری اسلامی ایران

تحول سبز: ارگان دراویش سلسله ی نعمت اللهی گنابادی در نامه ای به رهبر جمهوری اسلامی با اشاره به “ظلم های فراوانی که به ایشان در سالهای اخیر از سوی حاکمیت تحمیل شده است”، تذکر دادند:”حتّی نظام های غیر مردمی هم نیازمند آرامش و سکوت مردم هستند و بدین جهت آنچه در سالهای اخیر بر [...]

تحول سبز: ارگان دراویش سلسله ی نعمت اللهی گنابادی در نامه ای به رهبر جمهوری اسلامی با اشاره به “ظلم های فراوانی که به ایشان در سالهای اخیر از سوی حاکمیت تحمیل شده است”، تذکر دادند:”حتّی نظام های غیر مردمی هم نیازمند آرامش و سکوت مردم هستند و بدین جهت آنچه در سالهای اخیر بر دراویش گنابادی روا داشته اند با هیچ عقل و منطقی توجیه پذیر نیست ، زیرا خلق و ایجاد اینگونه حوادث! مسلّماً به مصلحت نظام ، ملت و مملکت نخواهد بود.”
متن نامه ی سایت مجذوبان نور به شرح زیر است:
حضرت آیت الله خامنه ای

رهبر محترم نظام جمهوری اسلامی ایران

با سلام

تخریب حسینیه های دراویش سلسله نعمت اللهی گنابادی در شهرهای قم ، بروجرد و اصفهان ، پلمپ مراکز عبادی و ممانعت از انعقاد مجالس درویشی در بسیاری از مناطق کشور، جلوگیری از مسافرت قطب معزز این طریقه جناب آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوبعلیشاه به بیدخت موطن و زادگاه ایشان ، دستگیری ، بازداشت و مجازات حبس ، شلاق ، تبعید و ضرب و شتم قریب به سه هزار نفر از سالکان طریقت در طی ۵ سال گذشته ، اخراج دراویش ازادارات و دوایر دولتی و مراکز فرهنگی ، ممانعت از چاپ کتب عرفانی و دینی به بهانه های واهی و بایکوت خبری و عدم انتشار اخبار مربوط به این طریقه در رسانه ها ، محکومیت غیر قانونی دراویش در محاکم قضایی و ابطال پروانه وکالت وکلای آنها و … اندکی از بسیار ستم و مشقات رفته بر پیروان این طریقت عرفانی در نظام جمهوری اسلامی است .

پر واضح است که تحریک و تشدید اختلافات قومی و مذهبی، تشنج آفرینی و بحران سازی ، تضییع حقوق قانونی افراد و ایجاد نارضایتی عمومی، منافع هیچ حکومتی را تأمین نمی نماید. حتّی نظام های غیر مردمی هم نیازمند آرامش و سکوت مردم هستند و بدین جهت آنچه در سالهای اخیر بر دراویش گنابادی روا داشته اند با هیچ عقل و منطقی توجیه پذیر نیست ، زیرا خلق و ایجاد اینگونه حوادث! مسلّماً به مصلحت نظام ، ملت و مملکت نخواهد بود . از سوی دیگر قابل قبول هم نیست، بخشی از مردم مورد ظلم و ستم مستمر قرار داشته و رهبران حکومت از آن بی خبر باشند. وجوه مشترک حوادث پیش آمده و هم صدایی و هماهنگی مراکز مختلف، این ذهنیت را ایجاد می کند که فرماندهی واحدی همه را سازماندهی نموده و عملیات سرکوب دراویش را انجام داده است ، چون در ادامه هر واقعه، مهاجمان، دراویش مظلوم را به میز محاکمه کشیده و به زندان و تبعید محکوم کرده اند و مسببین و آمرین حوادث حمایت شده ، ارتقاء درجه یافته و مورد تمجید و تشویق قرار گرفته اند. این نحوهِ برنامه ریزی و اعمال قدرت که می تواند وجدان را از قاضی و دادستان و ترس از روز معاد را از مدعیان دیانت بگیرد و خادمان رعیت را به ستم وادارد، این توان را هم دارد که سالها بزرگان نظام را یا از اخبار این حوادث دور نگه دارد و یا قضایا را به گونه دیگری برآنها جلوه دهد.

تنها علتی که می توانیم دلیل بر سکوت و ادامه برخوردهای غیرقانونی بدانیم همین است . البته گاهی نیز مصلحت حکم می کند در رابطه با عملکرد افراطیون و بعضی جناحهای صاحب قدرت، مماشات شود. اگر اینچنین باشد ، این پرسش مطرح می شود که تسامح و تساهل با افراطیون قانون شکن به چه قیمتی انجام می گیرد و چرا دراویش باید هزینه آنرا پرداخت کنند و آیا در زد و بندهای سیاسی ، وجه المصالحه قرار دادن امنیت و حیات اجتماعی بخشی از شهروندان این مملکت ،آن هم صرفا به دلایل اعتقادی،عادلانه و به مصلحت کشور ومنطبق با اصول قانون اساسی است ؟ نگاه ما به وقایع رخداده علیه دراویش در این سالها و رفتار خودسرانه جماعتی قانون گریز این شائبه را قوی تر می سازد که اینها ، نه درد دین دارند و نه درد نظام ، نه بهایی برای کشور قائلند و نه برای قانون و عدالت . این جماعت با لطایف الحیل و انتقال اخبار و گزارشات کذب، مقامات ارشد و مراکز تصمیم گیری کشور را فریب داده، به توهم توطئه مبتلا و مجبور به اتخاذ تدابیری می کنند که در راستای اغراض سیاسی آنهاست و بدین وسیله سرنوشت خویش را با کلیت نظام گره می زنند و شاید هم زده اند.

حکومت مردم سالار و خصوصاً دینمدار را فرض آنست که بی تمنا و اصرار مردم، قانونمدار ، دادگر و عدالت گستر بوده و مدافع حقوق و آزادیهای مردم ، اقلیتهای فکری و مذهبی و اساسا قدرت قانون حلال همه مشکلات اجتماعی باشد. متأسفانه قانون شکنان و سیاست های مغرضانه آنها، عرفان و تصوف حقه را در ردیف مذاهب مستحدثه و عرفانهای نو ظهور قرار داده وعملاً نفی حقیقت شیعه و تحریف تاریخ مذهب تشیع می کنند. هر چند دراویش به صورت فردی مختارند به تشخیص عقل ایمانی خویش فعالیت اجتماعی و سیاسی داشته باشند ، ولی تاریخ گواه آن است که مکتب و طریقه تصوف در هیچ دوره ای، ماهیتاً به سیاستهای متداول و رایج توجه و تعلق خاطر نداشته است و این تبلیغات مسموم که سعی وتلاش دارد در اذهان عمومی شان و جایگاه مکتب تصوف را در حد یک حزب سیاسی تنزل دهد ، دسیسه ای است که اغراضی خاص ، علیه طریقه ای دنبال می کندکه سهم بسزایی در توسعه فرهنگ و تفکر دینی- اسلامی داشته است. همین برنامه ریزی سیاسی است که سالهاست دراویش گنابادی را درچنبره و حصار محکمی از تفاسیرمتفاوت و متضاد از قوانین مدنی وقانون شرع به اسارت گرفته است و در این چالش ناخواسته درویشان نمی دانند با کدامین زبان و بیان با مخالفین خویش سخن بگویند ،در نظام اسلامی چه حاجت است که مسلمان و شیعه اثبات اعتقاد خود نماید و پاسخگوی ایمان خویش باشد ؟ چگونه باید اثبات نمود که مکتب عرفان و درویشی حزب و گروه سیاسی نیست و با احدی نقاضت و دشمنی ندارد؟ دراویش گنابادی نه طالب پست و مقام بودند که حریصان قدرت بخواهند آنها را از صحنه رقابت بیرون کنند و نه آزاری به خلق خدا رسانده بودند که مستحقّ مجازات باشند.پس این همه ظلم و بیداد برای چیست ؟

به هر تقدیر آنچه بیان شد تنها گوشه ای از جفای رفته بر دراویش در این سالهاست که البته نگارش آن برای جنابعالی نه از باب یاری و تظلم خواهی است زیرا که به مصداق شریفه حقیقت مشحون: ” إِنَّمَا أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللّهِ ” ، درویش را جز به درگاه خدا به احدی از خلق تمنا و زاری نیست، بلکه تذکری است از سر تأثر و مشفقانه، چرا که این اعمال ضدّ انسانی و خلاف شرع و قانون ، آتشی است که امروز بر خرمن درویشان افتاده و فردایی نه چندان دور بر کشتزار همگان و یقیناً دیری نمی پاید که نه از تاک نشان ماند و نه از تاکنشان . توفیق شما را در انجام وظایفی که ملت برعهده جنابعالی گذاشته اند از درگاه حق مسئلت می نماییم .

والسلام علی من اتبع الهدی