شب شهادت علی(ع) بر چه کسی باید گریست؟

عدالت و دادگری، مایه پایداری مردم و عدالت، فضیلت سلطان است و هیچ عدالتی سودمندتر از برآوردن خواسته‌های به‌حق مردم نیست

علی(ع) را به این می‌شناسیم که حقش را غصب کردند، ۲۵ سال خانه‌نشین شد و آنقدر بی‌کس که حتی کسی برای درد دل کردن نداشت و سر در چاه می‌برد. ولی علی مظلوم است به معنای واقعی کلمه یعنی کسی که جامعه حق او را ادا نکرد، نه در زمان خودش و نه هیچ زمانی دیگر. آموزه‌های علی در نهج‌البلاغه با زبانهای مختلف و شکل های گوناگون در حد بسیار وسیعی توزیع می‌شود ولی آیا از این آموزه‌ها سرمشق می‌گیریم و آنها را به کار می‌بندیم؟ آموزه‌های علی همه را در بر می گیرد از سلطان تا رعیت. سفارش‌های او از همه چیز می‌گوید و حقوق همه افراد را فریاد می‌زند او می‌گوید:

الله الله فی القرآن ….. خدا را خدا را در قرآن مبادا دیگران در عمل به آن بر شما پیشی گیرند.

او می‌گوید: روزگاری می‌آید که از قرآن جز رسمی نماند و از اسلام جز اسمی.

او خطاب به والی می‌گوید: مردم در آینده نسبت به تو خواهند گفت آنچه اکنون تو نسبت به گذشتگان می‌گویی. بدان مردم دو دسته‌اند یا برادر دینی تو و مسلمان و یا اینکه مسلمان نیستند اما مثل تو مخلوق خدا هستند، در هر صورت باید رفتار متقابل انسانها، انسانی باشد. و به همان اندازه که دوست داری خدا با تو گذشت کند تو باید نسبت به آنان که زیردست تو هستند گذشت داشته باشی.

به والی سفارش می‌کند مبادا خودت را در جبروت و بلندمقامی شبیه به خدا کنی. چیزی باید پیش تو محبوب‌تر باشد که رضایت مردم را بیشتر تأمین کند.

او می‌گوید: خداوند متعال امر به معروف را برای صلاح و مصلحت‌ جامعه و نهی از منکر را برای ترک گناه واجب کرد و قوام و پایداری شریعت را به امر به معروف و نهی از منکر می‌داند.

او می‌گوید: عدالت و دادگری، مایه پایداری مردم و عدالت، فضیلت سلطان است و هیچ عدالتی سودمندتر از برآوردن خواسته‌های به‌حق مردم نیست.

او می‌گوید: ستم کردن بر ناتوان، بدترین ستم است و برای هر ستمگری کیفری است که از او نگذرد و هلاکتی است که او را رها نکند. می‌فرماید ایمان به قیامت ندارد آن که از ستم کردن به بندگان خدا باک ندارد.

او می‌گوید: زکات قدرت، انصاف و برابری است و انسان شریف کسی است که با ناتوان به عدل و انصاف عمل کند.

او می‌گوید: الله الله فی الصلوه که عمود دین شماست و صابون گناهان است و دژ محکم خدا و وسیله راندن شیطان است.

او می‌گوید: خطاب به والی، با پارسایان و راستگویان باش و آنها را طوری تربیت کن که تو را تملق نگویند و بیهوده تمجید ننمایند، زیرا مدح بسیار، خودپسندی آورد و انسان را به غرور کشاند.

او می‌گوید: ای والی، بندگی، اخلاص در عمل است و مومن‌ترین، مخلص‌ترین است و اخلاق پیشگان، سروران اهل بهشتند.

او می‌گوید الله الله فی الایتام ….. به یتیم و فقیر و ناتوان کمک کنید، تفاخر را کنار بگذارید و تکبر را فروریزید و به یاد قبر باشید.

او از همه‌چیز می‌گوید نه فقط برای خواندن بلکه برای باور کردن و ایمان آوردن و عمل کردن.

سیره علی، روشی است که برای اصلاح فرد و جامعه باید فرا گیریم و به‌کار بندیم. که اگر فرامینش را عمل می‌کردیم امروز ظلم و تعدی در جامعه کمرنگ‌تر، تظلم‌خواهی بیشتر، مردم آگاه‌تر و پرتلاش‌تر برای سازندگی، و مشکلات اخلاقی و اقتصادی جامعه کمتر می‌بود.

در شب شهادت علی(ع) بر این بی توجهی و مخالفت عملی خود نسبت به اماممان برای خود بگرییم نه برای علی علیه السلام