نخستین بار که نفس به نفس با تو نشستم, تابستان ۶۴ بود. یادت هست، مصطفی؟ من مدیر کل سیاسی وزارت کشور بودم، تو معاون بین الملل وزارت ارشاد. دوره نخست وزیری مهندس موسوی بود و آقای محتشمی پور تازه شده بود، وزیر کشور. جلسه ای داشتیم توی اتاق سید محمد صدر. موضوع جلسه: یه عده [...]
تحول سبز: آریا آرام نژاد شاعر و خواننده هوادار جنبش سبز با پرسشی انتقادی از شورای هماهنگی راه سبز امید که در صفحه فیس بوک این هنرمند، منعکس شده، نوشت: گفتند و مجاب شدیم که گروهی با میر حسین موسوی هستند و میر حسین ، بلندگوی آنهاست . پس بعید نبود وقتی که یک فرد [...]
هر روز که از انقلاب سپری شد جامعه دینی ما بیشتر به سیاسی کاری های رایج آلوده گشت و این امر باعث مخدوش شدن چهره برخی مبلغین دینی که هم اکنون تبدیل شده اند به سیاسیون قدرت طلب، گردید
گفتم: آیا سحری از پی شب می آید؟ گفت: اینک سحر و صبحدمش می پاید!
به عنوان یک کوچکتر چند کلمه ای را باید با کسانی بگویم که در ظاهر و در باور از یک مشرب فکری تغذیه می کنیم. عکس العمل ها و نوشته هایی که در این چند روز ثبت شد کسانی از ما را که دل نگران دین و ارزش های دینی و اخلاقی هستند، وا می دارد که با تاملی ویژه و با شناخت بیشتر از جامعه و تکثرها به فعالیت بپردازند. وظیفه ما را بیش از پیش در ارائه و شناساندن اسلام رحمانی و نفی و نقد نگاه های تنگ نظرانه و تنوع گریز به ما یادآوری می کند. این مهم را به ما گوشزد می کند که ایستادن در موضع دین باوری و آرمان گرایی از نوع انقلابی، نباید باعث چشم برهم نهادن ما در مقابل ضعف ها و جورها باشد
امروز ما، من و همسرجان و دخترمان هر یک جدا جدا هم زمان با تقبیح بازتولید خشونت از طریق اجرای حکم اعدام، به فکر دانه درشت های مصونیت یافته ای بودیم که فرار از قانون را ممکن دیده و فرار از انتقام الهی را نیز آسان می پندارند. آری ملاقات های ما معمولا بی حاشیه نمی شود! اما متنش هم چندان شادی آور نیست وقتی قرار است هر هفته خبرهای بد و متأثر کننده داشته باشیم.
از خیلی ها که نمی توانم انتقاد کنم، حداقل از خودمان که می توانم ایراد بگیرم، عدد اختلاس از بانک ها دوهزار و هشتصد میلیارد تومان است، وقتی به همین راحتی سه هزار میلیارد می نویسیم این وسط ها یک دله دزدی پیدا می شود و آن دویست میلیارد باقیمانده را هم اختلاس می کند می رود پی کارش.
امروز شما ترسان و هراسان از کرده خویش به آب و آتش می زنید تا به کاری که کرده اید سرپوش بگذارید و او ، آن دختر پاک و با غیرت جای تازیانه ها را می پوشاند تا غمی به دل یارانش راه پیدا نکند
به بزرگواریِ بی تکلفت و غروری که هرگز نداشتی و نفرتی که هیچ نشانی از آن در تو نبود/به آزادگی ات/به سادگی کودکانه و شیرینت و تجریِ بی امانی که داشتی به جرمت که همانا آزادی بود و انسان و عشق
تو بزرگی و همیشه بزرگی است که حقارت و کوچکی را آزار می دهد، بدانند که تنها سمیه توحیدلو را شلاق نزده اند، هر ضربه اش را گویی بر پیکر همه ی مان فرو آورده اند و تو درد همه مان را یکجا کشیده ای و دم بر نیاورده ای، و آرام بوده ای و با وقار همیشگی ات بیشتر آزارشان داده ای. همیشه سمیه ها و توحید واقعی شان آبروی ظالمان کافر را برده اند و رسوای تاریخ شان کرده اند. تو نیز چنین کرده ای. به تو افتخار می کنیم
