“صبوری این سالها هدیه عشق است به من که آتشی را در من آفرید که نه وحشت، نه دوری نتوانست بر آن چیره شود، عشق پاداش است پس از رنج برای دلی که به لذت حقیر مادی دلبسته نباشد.”‏

معتقدم مردمی که رویا نداشته باشند، درهمین امروز خود متوقف می مانند. درروزهای تلخی که سیاه کشی و تحقیر سیاهان آمریکا به یک آیین نانوشته بدل شده بود، مارتین لوتر کینگ، ” من یک رویا دارم” را سرود. اکنون همین ” من یک رویا دارم” او در ادبیات انسانی سیاهان آمریکا جاودانه است.

هرکسی را نقطه ضعفی است. بله، نقطه ضعف من، همین سخن گفتنِ ملایم با رهبراست. تا مگر خدا به دل او دست ببرد و پیش از آنکه خون معترضان به جوش آید، به جانب آنان متمایل گردد و به حقوق مسلمشان نظر کند.

تو را به خدا بابانوئل با آن قیافه تر و تمیز و ریشِ سفید و مرتب و دست های پر از کادو و بچه های خندان دور و برش را مقایسه کنید با حاجی فیروزهای مفلوکی که چشم شان به دست مردم است تا بلکه پولی کف دست شان بگذارند. دقت کرده اید هر سال هم تعداد حاجی فیروزهای ما زیادتر می شود. حاجی فیروزهایی که هر سال هم اخمو تر و گداتر می شوند.

اینجانب به رغم اختلاف نظر در تاکتیک، با عنایت به نظر مردم و با احترام به عزیزان دربند و رد صلاحیت شدگان، برای کاندیداتوری مجلس نهم ثبت نام نکردم، و با توجه به شرایط حاضر، 12 اسفند ماه برای اولین بار رای نخواهم داد و از خانه خارج نخواهم شد. دروغ پردازی های رسانه های جناح حاکم را در راستای داغ کردن تنور انتخابات می دانم و برای آنها شکواییه ای تنظیم خواهم کرد – اگر محکمه ای برای رسیدگی بیابم!