مسعود خوابش می برد خواب سلول انفرادی خواب یازجویی های وحشتناک خواب بازجوی بداخلاق و آن یکی خوش اخلاق و …مسعود دلش می خواهد فاطمه اش به خانه بیاید نزد متین و او برود جای فاطمه

مادری که خود را فراموش کرده همه آن چه می بیند صورت و قامتِ حاصل عمر و ثمره زندگی اش است: مهدی! افشاگر کهریزک و مرد جوان استوار رجایی شهر که وقتی سرانجام به خاطر دلِ مادر، دست ها را به دستبند سپرد تا دل ظالم خنک شود و رخصت درمانش دهند، تازه در بیمارستان فهمید که چرا قهرمان است و چرا مردم دوستش دارند.

داستان ملاقات شرعی را که می گویم، با بهت نگاهم می کند. می گویم: عزیزجان حق گرفتنی است. غنیمت است حسن هم جواری شما برای ساعاتی. این مُهرها که می کوبند برتن ما باید ارزش داشته باشد حالا که شما سی و شش تن محرومید از ملاقات حضوری و خانواده هایتان

همسرجان از همه روزه داران روز دوشنبه هفتم آذر تشکر می کند و می گوید که این روزه داری ها فواید چند گانه دارد که مهم ترینش صفای روح است و نرمش گفتار و کردار و نیز هم بستگی و اتحاد و یادآوری شهیدان گرانقدر و احساس درد مشترک و اهتمام برای حل مشکلات و … او به تداوم برنامه روزه ها سفارش می کند

دارد یک ساله می شود حصرآفتاب! یک سال محروم کردن یک کهکشان پر ستاره از نوش جان نمودن نور و گرما و امید؟ زهی خیال باطل! نه آفتاب را حصر توان کرد و نه کهکشان را توان که بی نصیب گذاشت از تمنای خورشید. زهی خیال باطل که نام و نشان و مشی و مرامتان فراموش شود حتی اگر هر روز خط بکشند روی نام عزیزتان